بمبئی، شهر رویاها.
بمبئی، شهری که هرگز نمی خوابد.
بمبئی، جذابیت دنیای قدیم و سرعت سریع زندگی مدرن. در ستایش یک شهر در هند می توان گفت آنقدر زیاد است که هرکسی می خواهد حداقل یک بار در زندگی خود از آن دیدن کند. که شاید به خاطر عظمت این شهر یا به خاطر تاریخی که به خود دیده است. با این وجود، این شهر برای همه کسانی که از آن بازدید می کنند، چیزهای زیادی در نظر گرفته است.
همه آنها نمادین هستند و تنها چیزی که برای شناسایی آنها نیاز دارید یک تصویر است، این جذابیت این شهر است. برخی از مکان‌ها در اینجا تکه‌هایی از تاریخ هستند، برخی نقاط داغ معنوی هستند، و برخی دیگر مکانهای مسحورکننده‌ای برای استراحت، استراحت یا صرف غذا در خیابان‌های معروف بمبئی هستند، مانند ساحل همیشه معروف Chowpatty.
می‌توانید دروازه هند، رانندگی دریایی یا شهر فیلم گورگائون را ببینید یا از معبد Siddhivinayak و مسجد حاجی علی درگاه دیدن کنید تا روحتان را پر کنید. شما حتی می توانید اضافه شده جدید به فهرست مکان های مسحورکننده و ترسناک بمبئی، Bandra Worli Sealink را ببینید. و چه یک پاتوق گروهی باشد، چه جستجوی انفرادی برای آرامش یا فقط فرار یک زوج، Chowpatty، Juhu و Aksa Beach نام هایی هستند که تقریباً همه در شهر می شناسند و در مناسبت های مختلف ازدحام می کنند.
آنها به همان اندازه مورد علاقه بسیاری از کسانی هستند که از خارج به بمبئی می آیند تا تجربه های شادی و تنقلات در این مکان ها را داشته باشند. یکی دیگر از مواردی که بمبئی به خاطر آن مشهور است، منطقه خرید در کولابا است، جایی که می‌توانید از لباس‌های فروشگاهی با برندهای بالا گرفته تا لباس‌های ارزان قیمت را برای اضافه کردن به کمد لباس خود به عنوان بخشی از بیانیه مد خود تهیه کنید.
سفر به بمبئی که همیشه پر از انرژی است، باید در لیست سفر شما باشد تا بفهمید هند چگونه وحدت را در تنوع به تصویر می کشد. از معابد مخفی دیدن کنید یا از بناهای تاریخی معروف دیدن کنید تا جهان‌وطنی‌ترین شهر هند را کشف کنید. با سفر به بمبئی از ترکیبی عالی از جشن ها، مذاهب، موسیقی، غذا، موسیقی و تئاتر لذت ببرید. برخی از بهترین مکان‌ها برای بازدید در بمبئی عبارتند از دروازه هند، غارهای الفانتا، غار Girgaum، معبد Siddhivinayak، دنیای اسل، جزیره Elephanta و غیره.
و این فقط همه این شهر نیست. اگر به دنبال کارهایی برای انجام دادن و مکان‌هایی در خارج از شهر هستید، فضای زیادی برای برنامه‌ریزی تعطیلات آخر هفته در نزدیکی بمبئی وجود دارد. تنها با یک ماشین کوچک دورتر از شهر، مکان های مورد علاقه پیک نیک و اقامت شبانه Lonavala و Khandala قرار دارد. حتی می توانید از معبد معروف سای بابا در شیردی دیدن کنید. با این همه چیز برای ارائه، جای تعجب نیست که چرا بمبئی برای چندین دهه مورد علاقه همه در کشور بوده است .
بمبئی بزرگترین زاغه نشینانی را دارد که تا به حال در یک کلان شهر با آن روبرو شده اید. در واقع، Dharavi یکی از جاذبه های اصلی بمبئی است و خارجی ها را از سراسر جهان می بیند که به اینجا می آیند تا زندگی زاغه نشین بمبئی را تجربه کنند. مکانهای دیدنی زیادی در بمبئی وجود دارد که شامل سواحل، قلعه‌ها، کافه‌ها، موزه‌ها، پارک‌ها، مراکز تفریحی، معابد، مساجد، کلیساها و غیره می‌شود. شهر جزیره‌ای بمبئی همچنین خانه چندین مستعمره ماهیگیری است که در روستای ورسووا و غیره زندگی می‌کنند. بمبئی همچنین دارای یکی از بزرگترین کارخانه های کشتی سازی هند است، زیرا دارای بندر طبیعی است
خب حالا بپردازیم به مکانهای دیدنی پر طرفدار شهر بمبئی
Snow World
روی یک لوله لاستیکی با سرعت 10- درجه سانتیگراد بلغزانید . در امتداد منحنی ها و شیب های لوله های لاستیکی سریع از ارتفاع 100 فوتی بلغزانید. با داشتن منظره ای از جنگل در پس زمینه خود، زیباترین نقطه را برای لحظاتی صمیمانه تشکیل می دهد
سورتمه زدن، سوار شدن یا اسکیت سواری در زمین برفی چگونه به نظر می رسد؟ اگرچه ممکن است کار آسانی به نظر برسد، اما احتمال لیز خوردن از روی یخ کمی وجود دارد. مطمئن شوید که دستورالعمل ها را به طور کامل دنبال می کنید تا یک ماجراجویی آدرنالین برفی را تجربه کنید. هنگامی که نکات و ترفندهای اینجا را فهمیدید، می توانید ماجراجویی خود را به یک ماجراجویی چالش برانگیز تبدیل کنید
محبوب ترین خیابان غذای بمبئی، جاده محمد علی است که عاشقان غذا را به وجد آورده است. این مکان بهشتی برای افرادی است که می‌خواهند از غذاهای غنی موغلی لذت ببرند. در کناره‌هایی که با طعم‌های دودی و هیاهوی خوش‌خوران سرو می‌شود، می‌توانید از غذاهای معمولی مانند نیاری، پایا، انواع کباب‌های بزرگ، تیکا، مرغ کره‌ای و غیره لذت ببرید. سرخی خوشمزه زوبان، بریانی سفید، بادام خیچدا، مرغ سانجو بابا، شاورما شکلاتی و بلدرچین تنوری.
دوستداران غذاهای گیاهی نیازی به ناامیدی ندارند. انتخاب های بی شماری از رول های گیاهی، شاورما، چانا ماسالا، و انواع غذاهای پنیر خامه ای وجود دارد. آنهایی که دندان شیرین دارند عاشق ماوا جلبیس، مالپوآس، فیرنیس کرکی، و «افلاتون» ثروتمند هستند. از غرفه های پاپ آپ گرفته تا فروشندگان مجرد و رستوران های افسانه ای با قدمت 130 سال انتخاب کنید تا غذاهایی را امتحان کنید که نمی توانید از دست بدهید!
این مکان محل ذوبی از بازیگران سینما و افراد عادی است که برای عشق به غذاهای لذیذ و لطیف در اینجا گرد هم می آیند. جاده محمدعلی در ماه رمضان زنده می‌شود و در میان کوچه‌هایی که به زیبایی روشن شده‌اند و مردمی از همه مذاهب دور هم جمع می‌شوند، بهترین مکان برای افطار است.
Dr. Bhau Daji Lad Museum
موزه دکتر باو داجی لاد که قبلا به عنوان موزه ویکتوریا و آلبرت شناخته می شد، اولین موزه ای است که در شهر بمبئی هند ساخته شده است.
این سازه که در سال 1855 تأسیس شد، برای اولین بار به عنوان انبار هنرهای صنعتی و تزئینی مورد استفاده قرار گرفت. اما در سال 1975 به افتخار و یاد و خاطره محقق بزرگ دکتر باو داجی لاد تغییر نام داد. این موزه در سال 2008 برای بازدید عموم افتتاح شد.
موزه دکتر باو داجی لاد صنایع دستی و هنر اولیه ساکنان اولیه بمبئی را به نمایش می گذارد. این موزه میراث فرهنگی غنی بمبئی را از طریق هنرهای تزئینی و زیبا به نمایش می گذارد.
برخی از اشیاء بدوی مهمی که بازدیدکنندگان می‌توانند در موزه ببینند عبارتند از: مدل‌های گلی کوچک، لباس‌ها، ظروف مسی و نقره‌ای، سنگ نگاره‌ها، نقشه‌ها، عکس‌ها، دیوراما و کتاب‌های کمیاب که نکات مهم زندگی در شهر را از قرن هجدهم تا اوایل قرن بیستم برجسته می‌کند. . این موزه همچنین دارای نسخه خطی از شاعر معروف عرب حاتم تای است که قدمت آن به قرن هفدهم می رسد. همچنین می توانید مجسمه تاریخی کالا خدا را که در داخل موزه قرار داده شده است بیابید. درست در خارج از ساختمان، یک مجسمه فیل یکپارچه کشف شده از بدنه آبی که از جزیره الفانتا سرچشمه می گیرد، نصب شده است.
موزه دکتر باو داجی لاد اغلب توسط دوستداران تاریخ، جویندگان تجربه، عکاسان و علاقه مندان به آموزش بازدید می شود. بازدیدکنندگان می توانند در داخل موزه مسحورکننده قدم بزنند و صنایع دستی و مصنوعات را تحسین کنند.
آنها همچنین می توانند سنگ های جذابی که در خارج از ساختمان قرار گرفته اند را کشف کنند. مسافران حتی می توانند در حیاط خلوت موزه، جایی که تعدادی کتاب فروشی و کافه های کوچک در آن حضور دارند، گشت و گذار کنند. علاوه بر این، آنها همچنین می توانند رویدادها و فعالیت های سرگرم کننده ای را که گهگاه در اینجا برگزار می شود، تجربه کنند
یکی از پربازدیدترین مکان‌ها برای بازدید در بمبئی در یک روز، دروازه هند در بین مکانهای توریستی بمبئی به حساب می‌آید که در هر زمان از سال، قدم‌های بسیار خوبی را مشاهده می‌کنند. این جاذبه توسط بریتانیایی ها در سال 1919 توسط فرماندار وقت بمبئی، سر جورج سیدنهام کلارک، که در سال 1911 پایه و اساس بنای تاریخی را گذاشت، ساخته شد. این طرح در سال 1914 تصویب شد و پس از آن ساخت و ساز آغاز شد .
دروازه هند که به عنوان یکی از نمادین ترین سازه های هند شناخته می شود، در امتداد بندر بمبئی در سال 1924 ساخته شد. این سازه عظیم که در نوک آپولو باندر قرار دارد، یک یادبود یادبود را نشان می دهد.
این بنا به افتخار پادشاه جورج پنجم و همسرش ملکه مری زمانی که آنها در تور هند بودند ساخته شد. این نقطه توریستی معروف که زمانی عظمت سکونتگاه بریتانیایی بود، امروزه غرفه‌داران، فروشندگان، دوستداران طبیعت و عکاسان را به جذابیت خود می‌کشاند.
دروازه هند که با مخلوطی از بتن غیرقابل حل و بازالت زرد ساخته شده است، سبک معماری هندو ساراسنیک را به تصویر می کشد. گنبد مرکزی این سازه باشکوه حدود 48 فوت قطر دارد. دارای 4 برجک است که به صراحت با شبکه های پیچیده حک شده است. همانطور که در پشت سازه قدم می زنید، پله هایی وجود دارد که شما را به ساحل دریای عرب می رساند. از اینجاست که می توانید سوار قایق شوید و به سمت غارهای الفانتا حرکت کنید.
به دلیل فعالیت‌های دیدنی و عکاسی که شهرت دارد، همیشه انبوهی از گردشگران را خواهید دید. معمولاً از اکتبر تا مارس برای برنامه‌ریزی بازدید از اینجا ترجیح داده می‌شود، زیرا آب و هوای دلپذیر است. این به شما لحظات زیادی از گشت و گذار و عکاسی می دهد. اکثر مردمی که از اینجا دیدن می کنند یا سرگرم لذت بردن از نسیم دریا، خوردن غذاهای خیابانی هستند یا از جذابیت هتل قصر تاج محل استقبال می کنند.
غارهای الفانتا، دریای عرب، کاخ تاج محل، گذرگاه کولابا، پایانه چاتراپاتی شیواجی، مرکز علمی نهرو، و درایو دریایی مکان‌هایی هستند که نمی‌توانید در تور خود به دروازه هند به سادگی از دست بدهید.
پایانه ویکتوریا که اکنون پایانه ماهاراجا چاتراپاتی شیواجی نامیده می‌شود، در ساحل دریای عرب ایستاده است، اولین ایستگاه راه‌آهن کاربردی در شبه قاره هند و یکی از بهترین نمونه‌های معماری راه‌آهن قرن نوزدهم در این کشور است.
ساختمان پایانه توسط FW Stevens طراحی شده است که تأثیر قوی احیای گوتیک ویکتوریا و معماری سنتی هند را در ساختمان خود به نمایش می گذارد. ساخت پایانه ویکتوریا در سال 1878 آغاز شد و 10 سال طول کشید تا توسط معماران بریتانیایی و هندی تکمیل شود که هدف اصلی آن ساخت چیزی منحصر به فرد در خاک بمبئی بود. با گذشت سالها، پایانه ویکتوریا به یک مرکز تجاری و نشان رشد اقتصادی هند تبدیل شد. ساختمان پایانه مهاراجا چاتراپاتی شیواجی در زمینی به مساحت 2.85 هکتار است که توسط راه آهن هند نگهداری می شود.
این یکی از شلوغ ترین ایستگاه های راه آهن بمبئی است که روزانه بیش از 3 میلیون مسافر در آن رفت و آمد می کنند. یک منطقه حائل حفاظت شده به مساحت 90 هکتار در محوطه پایانه وجود دارد. جدا از 4 خط راه آهن اولیه، ویکتوریا ترمینوس دارای 7 مسیر حومه شهری و 11 مسیر خارج از ایستگاه است تا ترافیک رو به رشد در طول سال ها را مدیریت کند. این ملک در تاریخ 21 آوریل 1997 به‌عنوان درجه یک میراث فرهنگی تحت مصوبه قانون دولت ایالت ماهاراشترا اعلام شد و بخش عمده‌ای از یکپارچگی معماری اصلی خود را حتی امروز حفظ کرده است
قبلاً به عنوان موزه شاهزاده ولز شناخته می شد و یکی از سازه های باشکوه شهر بمبئی محسوب می شود. این یکی از بناهای میراثی در بمبئی است که از سال 1922 یک موزه تاسیس شده است. بهترین بخش این بنای میراثی ساخت آن است. این یکی از پیچیده ترین کارهای طراحی را دارد و واقعاً هنر فوق العاده ای را به نمایش می گذارد. معماری ترکیبی هوشمندانه از شگفتی های هند و بریتانیا است. باغ پراکنده در اطراف موزه به زیبایی آن می افزاید.
این موزه به یک دلیل دیگر مشهور است. بیش از 50000 شیء، آثار هنری و مجسمه در آن نگهداری می شود که میراث فرهنگی غنی هند را به نمایش می گذارد. از زمانی که نزدیک به یک قرن در هوا بوده است، تعدادی بازسازی صورت گرفته است که زیبایی سازه را افزایش داده و درها را برای گالری ها و آثار هنری جدیدتر باز کرده است. اکنون آثار هنری بسیاری از خدایان هندی، منسوجات سنتی و لباس‌های قدیمی هندی را در خود جای داده است.
Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya به عنوان ساختمان میراث درجه یک شهر و اولین جایزه در جایزه میراث شهری توسط انجمن میراث هند اعطا شده است. این موزه به منظور یادبود بنیانگذار پادشاهی بزرگ ماراتا – چاتراپاتی شیواجی ماهاراج، به “چاتاپاتی شیواجی ماهاراج واستو سانگرهالایا” از “موزه پرینس ولز” تغییر نام داد.
بتکده جهانی ویپاسانا یک سالن مراقبه است که در شمال غربی بمبئی ساخته شده است. اولین بار در فوریه 2009 تأسیس شد و توسط رئیس جمهور سابق هند – پراتیبا پاتیل افتتاح شد. این مجموعه ای بود برای گسترش آموزه های بودا، به ویژه در مورد شکرگزاری. برای تداوم بیشتر این هدف، راهبانی ساکن هستند و تعالیم بودا را تمرین می کنند و زندگی خود را وقف آن کرده اند.
معماری این مرکز به سبک برمه ای به افتخار میانمار، کشوری که سنت ویپاسانا را حفظ کرده است، طراحی شده است. گنبد پاگودا شبیه بتکده شوداگون یا بتکده طلایی در میانمار است. بزرگترین گنبد سنگی جهان که بدون ستون های نگهدارنده ساخته شده است با ارتفاع تقریبی 29 متر (با توجه به ارتفاع ساختمان که 96.12 متر است) در حاشیه پاگودا در بمبئی ساخته شده است. آقای SN Goenka مدیتیشن و آموزش بودا را در گنبد عظیم داخلی بتکده انجام می دهد که می تواند حدود 8000 نفر را در خود جای دهد.
ارزش‌های پیشگامی که توسط بتکده و اعضای آن مشخص شده‌اند حول آموزه‌های جهانی گوتاما بودا در ریشه‌کن کردن رنج می‌چرخند، و برای آموزش دادن به کسانی که از آنها بازدید می‌کنند، درباره فداکاری‌ها و زندگی بودا، آموزه‌های او را انجام می‌دهند و محیطی از لحاظ روحی آزادکننده با فضاهای آرامش‌بخش برای مراقبه فراهم می‌کنند.
پاگودا برای اینکه جلسات خود را در سراسر جهان مشهور کند، ده روز دوره های مدیتیشن ویپاسانا را به صورت رایگان در نظر گرفته است که در مرکز مراقبه برگزار می شود. مهمان‌خانه‌های ساخته شده در محوطه دانشگاه، اقامتی آرام و راحت را برای کسانی که به دنبال روشنگری معنوی هستند، می‌سازد.
در اطراف مرکز مراقبه مجسمه بودا وجود دارد که از یک سنگ مرمر سفید تراشیده شده و روی آن نقاشی شده است تا ظاهری واقعی تر به آن بدهد. بودا روی یک سکوی مستطیل شکل به ارتفاع حدود سه فوت نشسته است که چهار صحنه از زندگی بودا را به نمایش می گذارد – تولد، روشنگری، به حرکت درآوردن چرخ دماما و مرگ بودا. همچنین، برج گونگ و برج ناقوس در محوطه سازه های عظیمی هستند که معماری برمه را با طرح های پیچیده خود منعکس می کنند
بایدها/نبایدها در بتکده جهانی ویپاسانا:
در طول بازدید از بتکده، چندین نکته وجود دارد که باید در نظر داشته باشید. این برای احترام به فرهنگ و سبک زندگی بتکده است.
– مشروبات الکلی ممنوع: بازدیدکنندگان از مصرف هر نوع ماده در مجموعه بنا ممنوع هستند. این شامل الکل، تنباکو، بیدی، پان ماسالا، تابه، ماوا یا تنباکوی جویدنی است.
-نشستن در طول دوره ها: در دوره Mini-Anapana مناطق جداگانه ای برای مردان و زنان اختصاص داده شده است. آنها باید در تمام مدت دوره، یعنی 20 دقیقه روی صندلی خود بنشینند.
-در حین مدیتیشن ساکت بمانید: در حین مدیتیشن و زمانی که در وسط دوره مینی آناپانا هستند، بازدیدکنندگان باید سکوت کنند و مزاحم اطرافیان خود نشوند.
-دستورالعمل را دنبال کن: در طول دوره Mini-Anapana، دستورالعمل های ضبط شده Shri SN Goenka Ji پخش خواهد شد. از بازدیدکنندگان انتظار می رود که دستورالعمل ها را با دقت گوش دهند و از آنها پیروی کنند.
– بدون شعار: در طول مدیتیشن در Mini-Anapana، بازدیدکنندگان موظفند به جای خواندن یک مانترا یا تصور یک مجسمه، فقط بر نفس طبیعی خود تمرکز کنند.
-عدم استفاده از موبایل: در حین مدیتیشن و بعد از شروع دوره های دیگر، بازدیدکنندگان باید یا تلفن همراه خود را خاموش کنند یا ساکت نگه دارند تا دیگران مانع از فرآیند مراقبه نشوند
موزه شاهزاده ولز که اکنون با نام چاتراپاتی شیواجی ماهاراج واستو سانگراهالایا شناخته می شود، یکی از موسسات برتر هنر و تاریخ در کشور است. به عنوان یکی از بهترین مکان های دیدنی در بمبئی محسوب می شود. چاتراپاتی شیواجی ماهاراج واستو سانگرهالایا به عنوان یکی از بهترین مکانهای دیدنی بمبئی، دارای سبک معماری عالی از فرهنگ‌های هندو ساراسنیک است.
در حال حاضر، این ساختمان به عنوان یک ساختمان میراث درجه یک توسط دولت هند طبقه بندی می شود و توسط انجمن میراث هند نگهداری می شود. برنامه ریزی و ساخت ساختمان در سال 1905 آغاز شد و تا سال 1914 به پایان رسید. موزه سرانجام در سال 1922 به روی عموم باز شد. موزه اکنون در یک باغ به خوبی نگهداری شده قرار دارد که ساختمان میراث را بیشتر زیبا می کند.
این موزه دارای مجموعه وسیعی از تاریخ طبیعی، مجسمه‌ها، منسوجات، نقاشی‌ها، آثار باستانی ژاپنی و چینی، هنر تزئینی و غیره است. موزه همچنین دارای مجموعه گسترده‌ای از فایل‌های دیجیتال است. اگر از علاقه مندان به تاریخ هستید، چاتراپاتی شیواجی ماهاراج واستو سانگرهالایا برای بازدید از بمبئی ضروری است.
غارهای الفانتا غاراپوریچی لنی نیز نامیده می شود که در جزیره الفانتا در بمبئی، ماهاراشترا واقع شده است. کل محوطه مجموعه معبد غار حدود 60000 فوت مربع است و دارای اتاق مرکزی، دو اتاق جانبی، بسیاری از زیارتگاه‌های فرعی و حیاط است. همچنین سه گذرگاه به مجموعه معبد وجود دارد. کل مکان از سنگ طبیعی جامد با مجسمه های حکاکی شده پیچیده از بت ها ساخته شده است.
اصولاً هفت غار وجود دارد که در آنها می توان برتری واقعی معماری هند باستان را بررسی کرد. در غارهای الفانتا چند سطح صخره ای بسیار آماده وجود دارد. با این حال، برخی از آنها نیز سنگ های بدون درمان هستند. برجسته ترین بیان غارهای حجاری شده را می توان در دو گروه عمده غارهای اینجا مشاهده کرد.
اولین غار نشان‌دهنده حکاکی‌های مبتنی بر هندوئیسم است، که در آن مجسمه‌های سنگی تراشیده شده به لرد شیوا را خواهید دید. بر روی مجسمه، جوهره اصلی شیوا لینگام را خواهید دید که در هشت شکل آشکار ساخته شده است که ارزش دیدن را دارد. علاوه بر این، هنگامی که به غارهای کوچکتر دیگر می روید، شاهد خواهید بود که این غار نمونه ای از معماری سنگ تراش شده بودایی است. بنابراین، بازدید از این سایت برای دیدن شگفتی های معماری نیست، بلکه راه شما برای شناخت عمیق تر فرهنگ هند است.
غارهای الفانتا در سال 1987 به عنوان میراث جهانی یونسکو معرفی شدند. بنابراین، این مکان قابل توجهی است که گردشگران زیادی در طول سفر خود به بمبئی برای کشف شگفتی های تاریخی و معنوی اینجا از آن بازدید کردند.
همچنین، هر ماه فوریه، شرکت توسعه گردشگری ماهاراشترا (MTDC) میزبان یک جشنواره رقص فوق العاده در جزیره Elephanta است.
در قلب بمبئی واقع شده است، یک سازمان برجسته در این منطقه است. این مکانی در نزدیکی محله‌آکسمی گات است که در آن لباس‌شوی و زنان لباس‌های نیمی از جمعیت بمبئی را می‌شویند و به فرد مناسب تحویل می‌دهند. تقریباً 721 سنگ وجود دارد که در آنها لباس ها را با روش های سنتی می شویند. برای شستن لباس ها از سنگ شلاق، سود سوزآور و تن ها آب استفاده می کنند.
این کار در دوران ویکتوریایی که حدود 140 سال پیش بود شروع شد و هنوز هم همینطور است. حدود 800 خانواده به این تجارت وابسته هستند و اطمینان حاصل می کنند که از روش سنتی شستن لباس ها پیروی می کنند.
به افرادی که لباس ها را می شویند «دوبی» می گویند و به همین دلیل است که به آن غات ذوبی می گویند. ساعت کار مردم اینجا از صبح زود ساعت 4:30 صبح است و تا پاسی از شب ساعت 10 شب کار می کنند. هر کدام از آنها سنگ مخصوص به خود را دارند که در آن کار می کنند و امرار معاش می کنند! اگر به دنبال مکانی هستید که بتوانید نگاهی به زندگی لباسشویی ها بیندازید، این مکان برای شما مناسب است.
تاریخچه غات ذوبی:
Dhobi Ghat بر روی قله Mahalaxmi ایجاد شده است و به راحتی از پل هوایی اصلی قابل مشاهده است. این کار توسط انجمنی متشکل از 50 واشر حدود 140 سال پیش در عصر ویکتوریا آغاز شد. اینجا تنها جایی از زمان بریتانیاست که هنوز نامش ثابت است و تغییری در مردم ایجاد نشده است.
مردم اینجا از سنت‌های اصیل شستن لباس‌ها با استفاده از سنگ‌های شلاق، سود سوزآور و آب فراوان از قات محلاکسمی پیروی می‌کنند. لباسشویی ها لباس ها را می شویند و سپس با خشک کردن کامل به مردم برمی گردانند.
از قدیم 721 سنگ وجود دارد که متعلق به افراد یا خانواده است و فقط از آن استفاده می کنند. این تنها منبع درآمد مردم اینجاست و آنها در چال نشینان زندگی می کنند. تقریباً 700 خانواده در اینجا زندگی می کنند و این کار را به عنوان تجارت خود انتخاب کرده اند. بیش از 50 درصد از لباس های جمعیت بمبئی در اینجا شسته می شود و در قلب آن “Mahalaxmi” قرار دارد.
شوینده -مردان و زنان:
-ماشین: با بیش از 500 لباسشویی که در غات Dhobi کار می کنند، این مکان مرکز شستشوی لباس ها است. آنها هنوز از روش‌های قدیمی تمیز کردن لباس‌ها مانند سود سوزآور، شلاق زدن و آب فراوان استفاده می‌کنند. از شستشو تا خشک کردن همه چیز در این مکان انجام می شود.
-Washer-Women: تقریباً 300 زن در قات Dhobi کار می کنند و لباس های 50٪ از جمعیت بمبئی را می شویند. برخی از آنها برای درآمد خود کار می کنند در حالی که برخی دیگر فقط برای تأمین هزینه های خانواده خود کار می کنند. تقریباً 721 سنگ وجود دارد و هر یک به یک خانواده اختصاص داده شده است. آنها به طور روزانه تقریباً 300 تا 500 روپیه درآمد دارند در حالی که برخی از آنها حتی 800 روپیه در روز درآمد دارند . ( ماشالا یعنی فقیر هم هستند مثلا )
Kanheri Caves
غارهای کانهری شبکه گسترده ای از غارهای ماقبل تاریخ هستند که در منطقه حومه ای بوریوالی در بمبئی واقع شده اند. این شبکه متشکل از صدها غار به قرن اول باز می گردد و اعتقاد بر این است که ساخت این بناهای سنگی تراش خورده تا قرن دهم ادامه داشته است.
این گذر زمان را می توان در پیچیدگی غارهای مختلف ردیابی کرد زیرا می توانید غارهای قبلی را از غارهای جدید تشخیص دهید که بسیار ساده تر هستند. نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و کنده‌کاری‌ها در غارهای بعدی بسیار پیچیده‌تر هستند. این غارها مجسمه های بودایی را در خود جای داده اند و معماری آن به شدت از نقوش بودایی باستانی الهام گرفته شده است. امروزه یکی از غارها به صومعه تبدیل شده و جایگاه مهمی در دین دارد.
محیط غارها مانند خود غارها زیبا و زیبا است. این تشکل‌های بازالتی در پس زمینه فضای سبز سرسبز قرار دارند که مایل‌ها به مایل‌ها امتداد دارد، در جایی که بزرگترین ذخیره‌گاه جهان در محدوده یک شهر بزرگ در نظر گرفته می‌شود. این غارها در فاصله 5 کیلومتری از ورودی پارک ملی قرار دارند.
می توانید دوچرخه کرایه کنید، پیاده روی کنید یا سوار اتوبوس هایی شوید که هر 20 دقیقه از ورودی کار می کنند. پس از رسیدن به غارها، می توانید از مناظر اطراف لذت ببرید، غذاهای محلی خوشمزه را در رستوران بخورید یا بلافاصله شروع به کاوش در غارها کنید.
این مکان همچنین فرصت های عالی برای عکاسی و فیلم برداری را ارائه می دهد. همچنین، اگر می خواهید زیبایی های طبیعی اطراف غارها را کشف کنید، می توانید برای پیک نیک در نزدیکی آبشارها و پیاده روی در تپه ها بروید.
تاریخچه غارهای کانهری:
تاریخچه غارهای کانهری را می توان به گسترش آیین بودا در این منطقه ردیابی کرد. اینها یک مرکز مهم آموزش بودایی و مکانی برای زیارت راهبان بودایی بین قرن نهم و قرن اول قبل از میلاد بودند.
تالارهای اجتماعات باستانی دارای استوپاهای بزرگی هستند که گواه موقعیت غارها به عنوان زیارتگاه های مهم بودایی در آن زمان است. این مکان همچنین در قرن سوم به کانون اسکان بوداییان در منطقه تبدیل شد.
از غارها برای عبادت جماعت، مطالعه متون مقدس و برای مراقبه استفاده می شد. از آن زمان این غارها برای زندگی، مطالعه و مدیتیشن مورد استفاده قرار می گرفتند و به نام ویهاراهای بودایی معروف شدند. غارهای کانهری در زمان حکومت کوشاناها و موریاها به عنوان دانشگاه نیز خدمت می کردند.
نام این غارها از کلمه سانسکریت «کریشناگیری» گرفته شده است که به معنای کوه سیاه است. نام خود را از سنگ بازالتی سیاه رنگ گرفته است که غارها از آن تراشیده شده است.
چیزی که این غارها را به یک شگفتی معماری باستانی تبدیل می کند، این واقعیت است که آنها از یک سنگ بستر تراشیده شده اند که آنها را در کل کشور منحصر به فرد می کند. این غارها که به طرز ماهرانه‌ای طراحی شده‌اند، آب انبارهایی نیز داشتند که به طرز ماهرانه‌ای حفر شده بودند تا امکان برداشت آب باران در ماه‌های تابستان فراهم شود
این کافه که در سال 1871 افتتاح شد، به دلیل آبجوی خنک و انتخاب صبحانه های آمریکایی، پارسی و انگلیسی، در بین هندی ها و خارجی ها بسیار محبوب است. اگر می‌خواهید شهر را از نزدیک تجربه کنید، این یکی از مکان‌هایی است که باید در بمبئی بازدید کنید.
فضای داخلی کافه موندگار به سبک رترو ساخته شده است و تا حد زیادی به سرو غذاهای ایرانی و آمریکایی معروف است. دیوارهای داخلی کافه با هنر کاریکاتوریست معروف ماریو میراندا تزیین شده است و فضای داخلی عالی را برای یک کافه قدیمی به آن بخشیده است.
کافه موندگار همچنین یکی از اولین رستوران‌های بمبئی است که خانه جوک‌باکس است. کافه موندگار در خانه مترو در کولابا کازوی، نیم کیلومتر دورتر از دروازه هند و به سختی 200 متر با کافه لئوپولد واقع شده است.
برای صبحانه به اینجا بیایید تا از منوی مفصل صبحانه آنها سیر شوید. برای غذاهای ایرانی هم می‌توانید به اینجا بیایید، چیزی که کافه قبل از تبدیل شدن به کافه به آن شهرت داشت
داراوی، بزرگترین محله فقیر نشین آسیا، به دلیل وسعت زیاد آن، چشمان کنجکاو بسیاری را به خود جذب می کند. این یکی از مکانهای دیدنی در بمبئی به حساب می‌آید، زیرا خانه‌های فقیر نشینی به اندازه یک میلیون نفر در خانه‌هایی به اندازه یک میلیون نفر جمع شده‌اند، خطوط کناری کثیف، زهکش‌های باز و به طور متوسط شرایط زندگی بسیار کثیف است.
محله فقیر نشین Dharavi که در قلب بمبئی واقع شده است، بین دو خط راه آهن اصلی بمبئی امتداد دارد و همین موضوع آن را به مکانی مناسب برای سفر برای کار برای افرادی که در اینجا زندگی می کنند تبدیل می کند. در شهری که اجاره بها در آن بالاست، Dharavi اجاره نسبتاً پایینی را برای افرادی که به شهر نقل مکان می کنند ارائه می دهد.
شما می توانید یک اتاق کامل با گاز پخت و پز و یک تلویزیون رنگی کوچک را با حداقل 185 روپیه در ماه پیدا کنید. داراوی دارای بسیاری از مشاغل کوچک در مقیاس کوچک است که همه چیز را از پوشاک گرفته تا قابلمه و تابه تولید می کنند. این محصولات در بازارهای داخلی و بین المللی فروخته می شوند و از آنجا صادر می شوند.
گردش مالی سالانه این محصولات بالغ بر 650 میلیون دلار در سال است. برای دیدن سبک زندگی کسانی که در اینجا زندگی می کنند از Dharavi دیدن کنید، زیرا هر روز نیست که می توانید وارد بزرگترین محله فقیر نشین آسیا شوید.
حاجی علی درگاه، مقبره مقدس مسلمان معروف پیر حاجی علی شاه بخاری، در جزیره ای در حدود 500 یارد از خط ساحلی ورلی، بمبئی در دریای عرب در نزدیکی لالا لاجپاترای مارگ واقع شده است.
کل ساختمان شامل گنبد سفید رنگ و مناره ها معماری هندو-اسلامی یا مغولی را به تصویر می کشد. در میان 4500 متر مربع مساحت ساخته شده است. حاجی علی درگاه در محیطی زیبا شامل یک مسجد، مقبره قدیس صوفی سید پیر حاجی علی شاه بخاری، قوالخانه و یک آسایشگاه سه طبقه است. مسیری به طول 700 یارد درگاه را به ساحل متصل می کند.
هنگامی که امواج دریای عرب بر روی گذرگاه قرار می گیرند، بازدیدکنندگان احساس هیجان می کنند، زیرا هیچ نرده ای در دو طرف آن وجود ندارد. هنگامی که جزر و مد بالاست، کل گذرگاه در زیر آب غوطه ور می شود. در این دوره، مقبره به نظر می رسد که روی آب شناور است و هیچ ارتباطی با سرزمین اصلی ندارد.
درگاه شریف که از بیرون به رنگ سفید بکر آراسته شده است در وسط حیاط مرکزی مرمر قرار دارد. در داخل شریف مقبره حاجی علی قرار دارد که در قالیچه ای نفیس بافته شده است که عمدتاً به رنگ های قرمز، سبز و طلایی (چدری) و پارچه زری با طراحی پیچیده پوشانده شده است. این مقبره از هر طرف با شهرت نقره ای محصور شده است و هشت ستون مرمری که تاج را در بالا نگه می دارند، احاطه شده است.
سقف مرمری تالار اصلی با آینه‌های چند رنگی که نقش‌هایی را تشکیل می‌دهند تزئین شده و 99 نام خداوند بر روی آن نقش بسته است. بر سقف و دیوارهای تالار اصلی نیز آیاتی از قرآن شریف نقش بسته است. سه نمازخانه در ضلع شرقی، غربی و جنوبی سالن اصلی را احاطه کرده اند که تالار شرقی برای مردان و سالن غربی برای اقامه نماز زنان اختصاص دارد.
تقریباً 10 تا 20 هزار نفر از همه ادیان، مذاهب و مناطق از درگاه دیدن می کنند تا از قدیس افسانه ای برکت بگیرند. این تعداد در روزهای پنجشنبه، جمعه و یکشنبه به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. هزاران نفر از مشتاقان در روز دوم ماه مبارک رمضان و عید باکرید از آن بازدید می کنند. مردم بر این باورند که آرزوهایشان با فیض قدیس برآورده می شود و آرزوها برآورده می شود.
تاریخچه :
سید پیر حاجی علی شاه بخاری، قدیس صوفی قرن پانزدهم، تاجری ثروتمند از ازبکستان بود که قبل از سفر معنوی به مکه، ثروت مادی خود را رها کرد. داستانی که در حال انجام است این است که حاجی علی پس از آنکه زمین را وادار کرد روغن ریخته شده را به سوی یک بانوی فقیر برگرداند، احساس ناراحتی کرد و به هند رفت تا باقیمانده عمر خود را به تدریس و گسترش اسلام در هند بگذراند.
پیروانش به افتخار مرگ او که می خواستند جسدش را در آنجا دفن کنند، پس از انداختن کفن (کافان) در دریا، آرامگاه او را در خلیج ورلی در وسط دریای عرب ساختند، جایی که دوباره ظاهر شد. درگاه اولیه همراه با مسجد در سال 1431 ساخته شده است.
پس از آن که در سال 1916 مدیریت حاجی علی درگاه به دست آمد، این سازه تحت یک سری بازسازی ها و الحاقات جدید قرار گرفت. یک آسایشگاه سه طبقه در مجموعه در سال 1359 به همراه یک دروازه ورودی به بهره برداری رسید. در سال 1964 تزیینات و نصب مجدد زیادی در مسجد و درگاه انجام شد. مسیری که به مسجد متصل می شود در سال 1990 بازسازی شد. بنابراین بنای یادبود 5000 متر مربع را اشغال کرد.
همانطور که از نام آن پیداست، موزه موم فرش قرمز یکی از آن مکانهای توریستی در بمبئی است که نمی‌توان آن را از دست داد، زیرا در این موزه مجسمه‌های واقعی از افراد مشهور و افراد برجسته از هر طبقه‌ای مانند افراد اجتماعی، سیاستمداران، رهبران جهان، دانشمندان به نمایش گذاشته می‌شود. ، مددکاران اجتماعی و غیره. مجسمه ها به گونه ای ساخته شده اند که کاملاً شبیه شخصی باشند که پس از آن ساخته شده اند و حس بسیار معتبری به مجسمه می دهند.
هر مجسمه با فضای لازم احاطه شده است تا به مجسمه و موضوع آن جلوه و احساسی کامل بدهد. هر فردی می تواند با مجسمه های موجود در موزه ژست بگیرد. این موزه در مدت پنج سال ساخته شد و پس از آن در دسامبر 2016 درهای خود را به روی عموم باز کرد. موزه موم یکی از بناهای تاریخی در شهر بمبئی است، بنابراین مطمئن شوید که به آن سر زده و نگاهی اجمالی به آن داشته باشید